Home page
Załęczański Park Krajobrazowy
Search:




017844


UWAGA! Ten serwis używa cookies.
Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to.

Załęczański Park Krajobrazowy utworzony został uchwałą Wojewódzkiej Rady Narodowej w Sieradzu dnia 5 stycznia 1978 roku. Położony jest w południowo-zachodniej części woj. Łódzkiego, w gminach Pątnów, Wierzchlas i Działoszyn. Fragmentami wchodzi również na teren woj. śląskiego w gm. Lipie oraz opolskiego w gm. Rudniki. Jego powierzchnia wynosi 14.485 ha, a strefy ochronnej 12.328 ha. Obszar Parku zajmuje północno-wschodnią część Wyżyny Krakowsko--Częstochowskiej zwanej Jurą Polską, stanowiąc ostatnie północne ogniwo systemu jurajskich parków krajobrazowych.
Zadaniem Parku jest ochrona niepowtarzalnego krajobrazu jurajskich wapiennych ostańców kryjących w sobie wiele form krasu, wraz z osobliwą fauną i florą oraz urokliwego odcinka rzeki Warty określanego jako najpiękniejszy
najwartościowszy przyrodniczo w stosunku do całego jej biegu. Warta płynie przez Park blisko 40-sto kilometrowym "Wielkim Łukiem" wrzynając się głęboko w skaliste, wapienne podłoże. Z krawędzi przełomów działoszyńskiego i krzeczowskiego rozciągają się przepiękne, malownicze widoki na dolinę i wysoczyznę z łagodnymi pagórami jurajskich ostańców oraz pasmami morenowych wzgórz. Dolina ta, o wysokich, stromych zboczach, często pociętymi parowami i dolinkami pobocznymi, tylko w niewielkim stopniu nosi ślady ludzkiej gospodarki, natomiast koryto rzeki jest całkowicie naturalne, dzikie, tętniące różnorodnym życiem. Nurt Warty często zmienia kierunek meandruje, podmywa brzegi, usypuje piaszczyste łachy, tworzy i niszczy liczne wyspy.
Wnętrze jaskini Szachownica
Terenowi ZPK swoisty charakter nadaje zespół przyrodniczych zjawisk związanych z wapiennym podłożem Jury Polskiej. Jurajskie skały ukazują się na powierzchni gruntu na szczytach ostańców wapiennych, na krawędzi doliny Warty pod Lisowicami oraz w licznych kamieniołomach. Są one efektem tradycyjnego, długotrwałego gospodarowania mieszkających tu ludzi. Powstały podczas pozyskiwania kamienia wapiennego do wykorzystania jako budulec na domy ogrodzenia, i drogi, bądź do wypału wapna w prymitywnych piecach budowanych na krawędziach kamieniołomów. Wiele takich „wapienników" pozostało do dziś jako turystyczna atrakcja a zarazem charakterystyczny element krajobrazu Parku. W kamieniołomach podziwiać można głębokie przekroje geologiczne górnojurajskich wapieni, kopalne zjawiska krasowe oraz skamieniałości zwierząt morskich.
Najwartościowszymi przyrodniczo elementami związanymi z jur podłożem Parku są ostańce wapienne. Ich odsłonięte szczyty porasta wielobarwna murawa kserotermiczna a pośród skałek rozwinęły się osobliwe zespoły wapieniolubnej roślinności oraz stanowiska drobnej wapieniolubnej występujące tu daleko poza zasięgiem zwartego występowania. Znajdujemy tu również wiele form rzeźby krasowej, a wśród nich wielką turystyczną atrakcję jaskinie krasowe. Największe i najciekawsze znajdują się w rezerwacie geologii Węże na szczycie góry Zelce. Jest tu 10 jaskiń, a wśród nich i takie, które mocno zdewastowane zachowały do dziś fragmenty przepięknej szaty nacie! Różnorodność, dostępność oraz liczba i znaczne zagęszczenie zjawisk kraść decyduje o tym, że ZPK określa się jako jeden z najciekawszych ter krasowych w kraju.
Panuje tu również wyjątkowy, leczniczy mikroklimat, który zawdzięcza charakterystycznej,     sucholubnej roślinności porastającej  rozległe nieurodzajne, odkryte przestrzenie.
Teren Parku wyróżnia się także znacznymi wartościami kulturowymi Znajduje się tu wiele cennych i bogatych stanowisk archeologicznych, dzięki k w dość czytelny sposób odtworzono historię pradziejowego osadnictwa i dzisiejsze czasy. Obok wielu wartościowszych znalezisk najcenniejsze z archeologiczne to datowane na II-III w. n. e. dwa okazałe kurhany położone na krawędzi doliny Warty w Przywozie. Przypuszczalnie pochowano w miejscowych wodzów plemiennych.
Dużą atrakcją Parku są również zachowane do dnia dzisiejszego interesujące zabytki architektury i sztuki. W pierwszej kolejności należy wymienić drewniane budownictwo sakralne pochodzące z pierwszej połowy XVI w., kościółki typu wieluńskiego, o niespotykanej gdzie indziej w Polsce architekturze i oryginalnym, podnoszącym ich wartość wystroju artystycznym w postaci cennych obrazów i rzeźb. Kościółki te znajdują się w Łaszewie Rządowym oraz tuż granicami Parku, w pobliskim Gnębieniu (z renesansową polichromią fundacji Jana Łaskiego), Popowicach, Gaszynie, Kadłubie i Wierzbiu. Spotkamy tu również interesujące zabytki techniki, związane z lokalnymi uwarunkowaniami przyrodniczymi takie jak drewniane młyny wodne oraz piece do wypału wapna, tzw. wapienniki.

Na terenie Załęczańskiego Parku Krajobrazowego oraz jego otulinie utworzono 5 rezerwatów przyrody, 8 użytków ekologicznych oraz 22 pomniki przyrody:
Rezerwat geologiczny „Węże". Powierzchnia 20,74 ha.Ochronie poddano wapienny ostaniec, górę „Zelce", najdalej na północ wysunięty fragment skalnego krajobrazu jury Polskiej, z systemem 10 jaskiń krasowych z cennymi stanowiska paleontologicznymi kopalnej lądowej fauny pliocenu, innymi licznymi zjawiskami krasowymi a także najbogatszymi w tej części Jury stanowiskami roślinności wapieniolubnej, w tym murawy kserotermiczne i naskalne oraz szczelinowy zespół wapieniolubnych paproci. Rezerwat geologiczny „Szachownica". Powierzchnia 12,70 ha.Rezerwat chroni porośnięte żyzną buczyną niżową wapienne wzgórze,
„Krzemienną Górę", z profilem geologicznym oraz wielkim systemem korytarzy proglacjalnej jaskini „Szachownica". W jej ścianach odsłaniają się liczne skamieniałe zwierzęta budujące jurajskie skały: amonity, belemity, nagromadzenia gąbek „Szachownica" jest wyjątkowym w kraju miejscem hibernacji nietoperzy. Rezerwat leśny „Dąbrowa w Niżankowicach". Powierzchnia 100,73 ha. Przedmiotem ochrony jest naturalna kwaśna dąbrowa trzcinnikowa i dąbrowa świetlista oraz stanowiska rzadkich gatunków roślin. Rezerwat leśny „Bukowa Góra". Powierzchnia 1,06 ha. jest rezerwatem ścisłym. Ochronie poddano fragment kwaśnej buczyny niżowej z udziałem jodły otaczający urokliwą niszę źródliskową.. W drzewostanie stare okazałe buki. Rezerwat leśny „Stawiska". Powierzchnia 6,28 ha. Rezerwat chroni leśny płat grądu niskiego i zbiorowisk łęgowych z dużą ilością ponad 300-letnich dębów. Z użytków ekologicznych na uwagę zasługuje urokliwe starorzecze Warty „Wronia Woda". jest to stosunkowo niedawno odcięty rzeczny meander, będący cennym siedliskiem dla ptaków i innych zwierząt wodnych. Znaczną ilość spośród 22 pomników przyrody stanowią obiekty o ciekawej ciekawą geologii, n.p. największa wapienna skała Parku Góra Świętej Genowefy, jaskinia "Ewy", Ujście Suchej Strugi (źródła przykorytowe będące ujściem ginącego w "ponorach" krasowego strumyka), Granatowe Źródła (jedyne na Jurze Polskiej krasowe źródła terasowe), Żabi Staw (urokliwy zbiornik wodny z masową populacją grzybień! północnych.
  




 
Copyright © 2011 LTC Sp. z o.o.